Zaburzenia równowagi
Zawroty głowy zna większość z nas, bo każdy choć raz w życiu ich doświadczył. O chorobie mówimy jednak dopiero wtedy, gdy objawy się nasilają i utrudniają funkcjonowanie.
Czym są zawroty głowy
Terminem zawroty głowy określa się różne wrażenia:
- uczucie oszołomienia, osłabienia, zasłabnięcie
- wirowanie, obracanie się
- zaburzenia widzenia, mroczki przed oczami
- chwianie się, zataczanie
- kołysanie, unoszenie lub zapadanie, falowanie podłogi
- lęk przestrzeni, dezorientacja
Często towarzyszą im: bladość skóry, poty, nudności, wymioty, szumy uszne, pełność ucha, niedosłuch.
Wszystkie wymienione objawy świadczą o zaburzeniach równowagi, a tylko nieliczne o zawrotach głowy w ścisłym znaczeniu. Według terminologii medycznej termin zawroty głowy zarezerwowany jest dla uszkodzenia ucha wewnętrznego, czyli błędnika.
Diagnostyka
Przede wszystkim przeprowadza się drobiazgowy wywiad poprzez wypełnienie szczegółowej ankiety. Następnie wykonuje się kompleksowe badanie laryngologiczne, w tym badanie układu równowagi, między innymi:
- uczulona próba Romberga na gąbkowym materacu o 20 centymetrowej grubości
- oczopląs położeniowy w 7 pozycjach
- badanie łagodnego oczopląsu napadowego ze zmiany położenia
- testy kaloryczne (cieplne) metodą Fitzgeralda-Hallpike’a
Wyjątkową czułość testów umożliwiają wideo okulary Frenzla, wyposażone w dwie kamery na podczerwień, co pozwala obserwować oczopląs w pełnej ciemności. Taka diagnostyka wymaga spokoju, cichego pomieszczenia oraz koncentracji pacjenta i lekarza.