Łagodne położeniowe zawroty głowy
BPPV (benign paroxysmal positional vertigo) to szczególna postać dysfunkcji błędnika, którą można nie tylko szybko zdiagnozować, ale przede wszystkim sprawnie i skutecznie leczyć.
Wiele schorzeń błędnika jest opornych na leczenie i wymaga długotrwałej rehabilitacji oraz leków. W przypadku łagodnych położeniowych zawrotów głowy można w krótkim czasie zlikwidować dolegliwości trwające miesiącami lub latami, albo znacząco je zredukować.
Typowy obraz dolegliwości
Pacjent zgłasza najczęściej napad zawrotów głowy trwający od kilkunastu do kilkudziesięciu sekund, rzadziej minuty:
- gdy kładzie się do łóżka
- gdy w trakcie leżenia przewraca się na bok
- podczas schylania się do przodu
Często towarzyszą im objawy wegetatywne: nudności, wymioty, bladość i nadmierna potliwość. Wielu chorych instynktownie znajduje pozycję, w której dolegliwości się zmniejszają.
Diagnostyka i leczenie manualne
Diagnostyka obejmuje manewry, w wyniku których dochodzi do przemieszczania się otolitów (kamyczków) w kanałach półkolistych błędnika. Manewry Dix-Hallpike i roll test pozwalają ocenić wszystkie kanały półkoliste błędnika i szybko postawić rozpoznanie. Następnie lekarz wykonuje z pacjentem manewry repozycyjne, które przemieszczają otolity i uwalniają od objawów lub radykalnie je redukują.
Łagodny położeniowy zawrót głowy jest wyjątkowy, ponieważ nie poddaje się leczeniu farmakologicznemu, a jedynie manualnemu. Manewry, szczególnie lecznicze, wymagają umiejętności i doświadczenia lekarza oraz wyposażenia w okulary Frenzla.